|
Anna Rouse
Springfield, Virginia
Albaylar yaşıyor orada, yolcuları Pentagon'un Hoş adları olan büyük evlerde: Kral'ın Parkı, Portakal Korusu. Özel Springfield, toplamıdır asfaltlı parsellerin, Döküntü merkezi bu kasaba: emlakçılar ve zırhlı giysiler için.
Peoples Drug'da ve fast-food noktalarında, Tokatlıyor eller para dolu silindirleri Vietnam ya da Nikaragua'dan sesleniyor, ilericiler şaşarak Tanrı'nın insanlarının somurtkanlığına.
Yşleri yapmaya alışkın liseli çocuklar Beyazdılar, tarihle bağışık: Andı Sulick, süklüm püklüm, geniş bir Teksas şapkası içinde, Bir sıra zorunlu donukluk gülümser Burger Chef 'de.
Sekiz yüzü mezun oldu 71'de. O gece Sürünürken arka sokaklarda, hyzla girip çıkarak Tekin olmayan arabalara, bir parti gördüm bir kulübede. Bir çocuk ezdi beni, dayanarak yere.
Ağaçlık yol boyunca, yşıldadı ateşböcekleri Kibritli esrikler gibi, evinin yolunu arayan, Ve kumrular rahat vermedi uyuyanlara Turnasol kâğıdı gibi, pembe ve mavi bir şafağa dek.
(Çev.: Nice Damar)
|