Sappho(İ.Ö. VII - VI Yüzyıl)


Şiirler

Kızaran nara benzersin, dalın tepesinde;
En yüksek dalında unutulmuş, bir ağacın.
Hayır, unutulmuş değil, yetişilememiş.

*

Seni neye benzetsem, güzel güveyi?
En iyisi, körpe bir dala benzetsem.

*

Her şeyi geri getirirsin, akşam yıldızı;
Fecrin dağıttığı koyunları, keçileri...
Ama alır kızı anasından, götürürsün.

*

Hoş geldin Gyrinna, benden ne kadar zaman
Uzak kaldınsa, o kadar çok sevin şimdi.

*

Pek de küçük görünmüştüm gözüme;
Hiçbir işe yaramazsın sanmıştım.

*

Bir dağ rüzgârı nasıl allak bullak ederse
Meşeleri... İçimi de öyle sarstı Eros.

(Çev.:Azra Erhat – Orhan Veli Kanık)

 

Aphrodite’ye Yakarış

Ey tahtı ışıl ışıl ölümsüz  aphrodite

Ulu zeusun  düzenci kızı

Yalvarırım yüregimi  acılarla dalgama!

Yardımıma gel gene,hani eskiden

Sesimi duyunca nasıl,çıkıp

Babanın sarayından kanat çırpan kuşların

Çektiği yaldızlı arabana biner;

Yeryüzüne inerdin bulutsuz mavilikten;

Ölümsüz dudağında o aydınlık gülüşle sorardın

“Gene nen var?”derdin.”Nedir gene deli

gönlünü çelen?Tılsımınla kimi baştan

baştan çıkarıp yollamam gerekiyor koynuna?

Söyle, Sappho,kim seni üzen?

Kaçıyorsa,kaçsın,bırak,

Yakında o senin ardına düşecek

Bugün almıyorsa verdiklerini

Yarın o sana armağanlar verecek,

Seni sevmiyorsa,istemese  de ergeç sevecek.

Geleceğin varsa,şimdi gel,kurtar beni

Kuşkudan, ne diliyorsa gönlüm

Yerine getir,sende katıl benimle savaşa

(Çev.:Cevat Çapan)