Walt Whitman (1819-1892)

Bir Sokak Orospusuna

İşkillenme sakın, gocunma benden!...Ben tabiat kadar ateşli,

     tabiat kadar hovarda, ben Whitman dedikleri herifim.

Güneş senin üstünden el çekmedikçe, bil ki el çekmem senden,

Nehirler vazgeçmedikçe senin için çağlamaktan, bırakmadıkça

           ağaçlar senin için uğuldamayı, bil ki senin için çağlayacak,

           senin için uğuldayacak sözlerim.

Kadınım,söz kesilmiş say aramızda!...Diyeceğim, beni gönlünce

            karşılamak için hazırlığa koyul şimdiden!...

Ben gelinceye dek sabırlı ol, uslu otur emi!...

Ayrılmadan şöyle iyice bi bakayım da gözlerine, beni akıldan

            çıkarmayasın, unutmayasın beni…

(Çev.:Can Yücel)

Pes Etmiş Bir Avrupalı İhtilalciye

Dayan be kardeşim, dayan be bacım!...

Devam ateşe!... Hürlük uğruna bu, kıran kırana!...

Hürlük dediğin pes etmez öyle bir iki bozgunla; hürlük dediğin

             pes etmez zaten

Halkın ilgisizliği, nankörlüğü ve döneklik edenler hep bir yana…

Pes etmez öyle tekmeye,yumruğa, topa, tüfeğe, ceza kanunlarına…

Bel bağladığımız, inandığımız şey o… Var olagelmiş… O oldum

           olası… O dört iklim dört köşe…

Ne gel gel  etmiş, ne gelirim demiş, oturmuş ışığa karşı öyle

           huzur içinde, dosta düşmana karşı

Sabır taşı öyle beklemiş, beklemiş eşref saati.

(Çev.:Can Yücel)