|
Ali Duman(1967)
1967 Ankara doğumlu. İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü mezunu. Şiir ve yazılarını E, Kaşgar, Yedi İklim, Hece ve Şiiratı dergilerinde yayımladı. İyi Güller adındaki ilk kitabı 2005'te Med-Cezir Yayınlarından çıktı. İstanbul'da yaşıyor.
MerhametÖzlem’ e Sana bir portakal soydum Dirimden çatlamak üzre bir portakal Bir portakal ki bir bardak çay sunulsa Merhametten delirebilir Bir portakal ki hayata küsmüş Bir portakal ki dokunsalar ağlayacak Kalbinin en tenha yerinde
Sana bir portakal soydum Bir portakal çiçeği koydum acılarımın yerine Yüzünde en gamzeli en ışıklı gülümseme Portakal ki turuncu bir çocuktur Bahtımın en fırtınalı yerinde
Sana bir portakal soydum Bir portakal ki sularla arkadaş Toprağın ve yıldızların elinde Bir portakal ki gün yirmi dört saat Bir macera ki ışıklar içinde
(İyi Güller’den)
Ceren
Kabaran göğsüm kaybolsun aşkın kayalıklarında Yokluğunun her şekline alıştım yokum Yağmur kalbini kalbime doğru oysun
Bu azaba kabir gerekmez Toprak bir dağ alametidir Kan dolu bir kaptır göğsümde Ben göğsümü ummana Uykularımı yırtan o kükreyiş sesine açtım Bana yalnız deniz akseder Aşkının yabancısı olan her şeyden kaçtım
Senin yüzün yağmurun son yüzüdür Ansızın çalan simsiyah bir telefonun içinde Bitmeyen bir siren bir kartal çığlığısın Gölgen döner durur durmadan anlatılır Avcının vurulduğu hırçın iklimlerde
Senin yüzün kalbime çarpan babil kulesi Kardeşi kardeşe çağıran bir avuç zirve Senin yüzün bana geri verilecek Yeryüzünün en uzun en boğuk cümleleriyle
Ey ölü çocuk ey küçük sevgili En kısa en sıcak en şen kelime Yeryüzü yüzünü yüzüme doğru oysun Ruhumun ateşten dansı Masmavi yakan o şimşek okunsun Mermerin üşüyen kalbinde
(İyi Güller’den)
Necat Çavuş’ la
Bir cennet bahçesinde oturduk Aramızda kuş cıvıltıları Garson, iki tek şekerli çay! Biz sustukça mavi bir ay Gibi ışıtıyor ortalığı
Serçeler sekerek yazıyorlar şiirlerini Hava erken kararmış da belki Belki yorgun günün ardından Gözlerimizde bir ikindi vakti sarhoşluğu Biz sustukça karanfilin kırmızısı Sümbülün moru meryemin buhuru Ömrümüz bitmeyen bir bahardır sanki Üstümüz başımız gül kokulu
Bir cennet bahçesinde Aramızda dünyanın çocukluğu
(İyi Güller’den)
|
Bir Önceki Sayfaya Geri Dön Ana Sayfaya Geri Dön