Azer Yaran (1949-2005)

Son Yaprak

                                         Aldatmadan söz verdiği gibi,

                                         Güneş yetişti sabah erkenden

                                         Eğik safran sarısı bir hüzmeyle

                                         Perdeden divana kadar

                                                                           Boris Pasternak

Son güzde en son yaprağın

koptuğu gözede aydınlığın nemi,

nereye kanlı güneş,erte güneş

ter nehriyle ulu büklümünde.

Son yaprağın düştüğü yere,

son yaprağın düştüğü yere,

arz meleğinin iç evreninden  

koşan gazelle ışın salmaya

cismin zindanından dışa vurmaya,

tenin tan gözeneklerinde.

Nereye kanlı güneş,erte güneş.

Son yaprağın düştüğü yere,

son yaprağın düştüğü yere,

Toprak gülümser ruh mavisi sızar,

toprağı göğsünden öptüğüm yere.

(Burada gün ışığı Türk'ten)

Şaire Ağıt

şair ölmüş

               yas denizi ışıldıyor -

bir yaşam dizesine gömün onu

şair ölmüş - toprağa gazel düştü

bir güz türküsüne gömün onu

sözün örtüsüne bürüyün -

mana kurganlarına teni!

ağu ağacının dalına bürüyün

açışına bürüyün ulusal dilin

bir bilgi adasına gömün onu

şair ölmüş

bir su tümseğinin sönümüne

dört Türk denizine

sulak çatlağı toprağa

                                    ceviz gölgesine

bir yağmur damlasına gömün onu

şiirin doğduğu yere - kır masalına

- şiirsel yazının diviti su -

çimen kağıdına gök masasına

bir kır masalına gömün onu

bin köy kitaplığına bürüyün

anayurdun ana'sına bürüyün

mananın gözesine bürüyün

göksel damda sesini kasırga basar

soluğunun humusunda Azer ölür

şair! ölümün üzre bir filiz sürmüş -

Azer'in türküsüne gömün onu

şiirin uzamına gömün

tanrılar zamanına gömün