Cenk Koyuncu (1967-2006)

27 Haziran 1967’de İstanbul’da doğdu. 1992’de eski’Z dergisini çıkartanlar arasında yer aldı, bir dönem Kitap-lık dergisini yönetti. TRT 2 “Okudukça” programının metin yazarlığını yaptı. Son Kişot dergisini kurdu. 14 Mayıs 2006 tarihinde aramızdan ayrıldı. Şiir kitapları: Kuvve’den Fiil’e / Reşit İmrahor / Haz: Cenk Koyuncu (1993), Otoben (1994), Yüz’de Yüz (1996), Sona Veda (2002), Suçlu Hafıza(2007).  

Eylül

                                  Çoban Kızına

Seni susuyorum, en çöl yanım bu  

her bakışında bir başka kuruyorum  

gölgelere ilikliyorum bedenimi

sensizliğe yanaşmıyor hiçbir bakış  

her bakışta kör oluyorum.

Seni solluyorum, en yaşamsal yanım bu   

pencerelere sığmıyor kabaran gövdem  

neden böyle taşıyorum, neden böyle taşıyorum  

bunca yüklü, geçen zaman  

neden böyle taşıyorum?

Kabaran ve kararan yürek sana aç    

dilde şiir tende istek eksik durmuyor  

gölgeler bile sana muhtaç  

kelimeler gibi sensiz  de olmuyor!

(Şiir-lik, 31)

Şairler Bütün Cinayetlere Tanıktır!

Söze başlamanın eşiğinde kuruyan düşler yeşerirken

çıban gibi büyürken hayatın dar ağacı; cinayetlerin

kabaran ölümleriyle dallanırken kayıp listesinde çizik-

çizik aşklar için yargılanmış sözcüklerle dolu kafam!..

Odama sıkılan mermiydi gece… Bilmediğim iki hece

gece: Arananlardanım! Bir suçluyu andırıyorum

şakağının ardında saklananı vurmak isteyenlerden

biriyim; kimin kaatiliyim? Bunu soruyorum size?

Son hamle bana düştü bu rus ruletinde, ardımda kan

yangınları; hayatıma girmiş tüm yaşamların gözyaşları

yeşertmez bendeki kısır ömrün canını, can ki unutkan:

yaralı ve acı çekiyor aynaya bakarken at’ar damarı!

Şairin tanığı olmaz; şairler bütün cinayetlere tanıktır!

Sözcük: Kendi ölümlerini işleyenlerin; yaşamın ucunda

ömrü ateşleyip, ardından yürüdükleri yoların sonunda

en derin kuytuya attığı ve hayatta ele geçmez kanıttır…

-Şairin tanığı olmaz! Şairler bütün cinayetlere tanıktır!

(Şiiratı, sayı: 1)