Coşkun Yerli (1950)

O Yaz Dayım, Suat, Ben

Elinde bir torba Çin bulutu

Çardağa koşarak gelirdi dayım

Askılı kısa pantolonu, yaralı dizleri

Kaplan gözleri, mor merdivenler

Erikler, kaysılar, dutlar, incirler

Adam boyu şimşirlerin ardında

Yan bahçenin iri şeftalileri

Serçe ağızlı kız, eli belinde

“Hey” derdi, “size de koparayım mı?”

Dayım, Suat, ben donardık sevinçten

Haykırırdık birlikte: “Hadi, kopar!”

Serçeydi, uçardı kızın ağzından

Dayımdı, kartaldı, düşerdi peşine

Saçılırdı göğe bir torba Çin bulutu

(Yağmurun Direnişi’nden)

Yumuşak Sesli Sone 

(Sonetto Sotto Voce)

Tanrım, lütfen güzel ölümler bağışla bize

İpten, kılıçtan, giyotinden sen bizi koru

Virüs serpintisinden, mantar buluttan, gazdan

Keskin nişancıdan, zulümden, kırımdan kurtar

Tanrım, n’olur… bebekler, çocuklar var

Gök ekinler biçtirme ilkyazdan bize

Aç hayvanların acımasızlığı

Hep saklı mı duracak dişlerimizde?

Harman yerlerinin Eylül sessizliğinden

Ağıyor göğe haykırışsız, patlamasız

Sıradan günler, toprak kızışıyor sanki

Yazgımız belli, sonumuz tenimize şifreli

Ama yalnız sen al canımızı günü gelince

Tanrım, lütfen güzel ölümler bağışla bize.

(Yağmurun Direnişi’nden)