Doğan Ergül (1968-2007)

1968 yılında Arpaçay'da doğdu. Yıldız Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama bölümünden 1992'de mezun oldu. Şiirleri İskenderiye Yazıları, Şiir Oku, Başka, Üç Nokta, Öteki-siz, E, Islık, Şiir Ülkesi, Akatalpa gibi dergilerde yayımlandı. Aşkın ve Suların Öğleni adlı ilk şiir kitabı 2005'in ilk ayında çıktı.

Suskun Ney

mavi bir bulut gözlerin
dünyadan çekiliyorsun...

ay kimin için güz

burada
mey ve kan birlikte yay
batıl-batı-şaman

karanlıkla beslenen dirim yangın uyku ağ

dutların nefesi
eğnime şal

suların sesine uymuş atım
sabahın çiğine

çatlağından düştüğüm renk
aktığım mavi

ağacın aklı
mendilime düşen kan

anısız kalıyorum
uzun ve sessiz

düşümde bir ağacı
parçalıyor
ney

(Aşkın ve Suların Öğleni’nden)

Bir Şiirin Son Dizesi

burada sabah akşam donmuş bir denizi taşlıyoruz

taşladıkça taşıyor deniz

çocuklar oyunda hile yapan arkadaşlarına

ceza olarak bir parça bu denizden veriyorlar

akasyalar ve barbunlar bir arada…

ortaçağ anlatıları satıyor uzun yol şoförleri

mola yerlerinde...

durup ay'a bakıyor kediler ve köpekler

dolunay akşamları…

mardinli bir gece istiyor aşıklar haftaiçleri

ve haftasonları italyan rönesansı hakkında konuşuyorlar

mahalle bakkalı yaşlı adam boyuna bir ağacı yontuyor

biz anlıyoruz ki aşk soyunan bir şehirdir

susuyoruz ve balkanlar ve ötelerinde yazılmış

bir şiiri söylüyoruz ege ağzıyla…

kadınlar geçen kıştan,

kardan sözediyor şiirin sonunda

biz anlıyoruz ki erimek eski bir şiirin son dizesidir

atları içeri çekiyorum ve üstünü onlarla örtüyorum

şimdi daha serin terliyorsun

bu iyi bir mevsim gibi geliyor sana

ben dolu vurmuş bir tarlada üstüm başım ay

bir filmde oynuyorum...seninle  tanışmamışız daha!..

( kalçalarını istiyorum 

denizi geçmek

için....)

(Aşkın ve Suların Öğleni’nden)