Emel Güz(1974)Ciddi Hayal
bu kent bana seni unutturamaz çünkü onu çok iyi tanıyorum
görmediği birinin hayalini nasıl kurar insan dilenci günün sonunu nasıl getirir nereye saklanır güvercinler yağmur yağınca işte geliyorum canımda sır ve yarı istiridye kötü bir öğretmendir ama herkesçe sevilir hayat
birbirini yaralayan iki gerçek gibiyiz kendinden başka yol bilmiyor sokaklar dağıtalım resmimizi karakollar yanılsın zaman dört ağlayışlık bir mendil küçüklüğümüzü ve tüm yalnızları güzelliğimizle kandıralım
ne zaman çalsam kapını senin rehin bırakır ayaklarını çilingir kadınlar göğün deliğinden fırlatırlar aşk'ın alevden çamaşırlarını yanlış zillere davranırım daha bitmedi mi bitmedi mi bir çocuk gibi sabırsızım bu ilk yolculuğumda
aldırma yanmam gerek korunmak için ateşten sıkılgan bir yatakta kurmuş annem benim hayalimi oyunlarla varoldu dünya bile şimdi yalnızım güvercinler eteklerime saklandı
denizi olanlar mavi gülüşlüdür evet ama ben bir yakamozdum dikiş tutmadı yürekleri sökülünce dağıldı çilingir kadınlar bulutlar saçlarıma yığılıp kaldı elbet terk edilecektim körebeyi bile ciddiye almaktan
bu kent bana seni unutturamaz çünkü onu çoktan unuttum
(Ciddi Hayal’den)
ÖstrojenAnne! Ben sende
kötü bir başlangıçtım. Anne! Duvardan
anneleri silmek istiyorum. Anne! Şiirleri cam
vazolar gibi... Anne! Duvarımı
yıkma yüzüme bak! Anne! Beni sana
benzetiyorlar (Varlık,Mart 2002)
|