Erdoğan Alkan (1935)

Miras

Karşılıksız sevdalardan usandım

Artık unutacağım bankadaki kızı

Beni seven birisini bulacağım,

Varsın cüce boylu olsun;

Çipil gözlü, yumuk gözlü, 

Varsın saz benizli olsun.

Paşa gönlüm dileyince

Kolları boynuma dolansın yeter.

Alacağım ellerini ellerime

Parmak uçlarını sevdiğim çitlenbiğim

Çipil yüzlü, çirkin yarim.

Cüce boylum, iki gözüm gel diyeceğim.

Ona sevdalardan yana, mutluluktan yana

Oynak türküler söyleyeceğim

Sonra gerdeğe gireceğim çirkin yarimle.

Eğer yine unutamazsam bankadaki kızı

Kafayı çekip de bir akşam

Kapısına gideceğim,

Gel işte gör diye, gözünün önünde

Üç kurşun sıkıp bu kara sevdayı öldüreceğim.

Biliyorum bankadaki kız

Beni sevmediğine pişman olacak.

Kalbinde ince bir sızı

Dudaklarında mısralarım

Ulu bir sevdadan miras kalacak.

Sfenks

Sessizliğin görkemli saltanatı,

Genç vurulmuş, yüzü yaralı bir kaya

Açmış kuyu ağzım sonsuzluğa

Uzaklardan tek bir yolcu bekliyor.

Yatmış kumun üstüne hörgüçlü dağlar

Şişman bir kadının mor memeleri gibi,

Ses yok, havada kuş, yerde bitki yok,

Yalnız kum, deniz... ve uçuşan kağıtlar

Belki boş, belki de elyazıları

Kızgın güneş altında hangi ellerin,

Sfenks gibi ağzı yaralı bir devin

Çölün boşluğuna bakarak yazdığı.

Döğüyor bacaklarımı kum fırtınası,

Kulağımda Kızıl Deniz'in uğultusu,

Yürüyüp Sfenksle buluşuyorum:

"Yeni soylar üreten ece arı gibi

içinde balla billurlaştığım şiir

Sert bir elmasa dönüştürdü beni,

Senin gibi yaralı ölümsüzlüğü

Seçtim ve taşlaştım, rüzgârlar artık

Yıpratamaz bu düz, saydam yüzümü."

(Sfenks’ten)