Ergin Günçe(1938-1983)

Mandolin

Eski bir mandolindi ölümdü anlatılan 
Kır kahvesinde çocuklara çalardı 
Temmuz örerken evini sarmaşıkla 

Çan çiçekleri göğsünde kuru kalbi 
Serilince bahçeye rakı sofrası 
Kucağında mandolin, mandolin ve parmakları 

Ne yalnızlık kalır ne aşk 
Ne gizlice bildiği av şarkıları 
Ay dudağında kuruduğu zaman 
Ve ne zaman görse çocukları 

Serin yaz geceleri penceresinden 
Balkona akınca gölgesi 
Saçlarında deniz ve uçuşan şapkası 
Eski bir mandolindi ölümdü anlatılan 

Şimdi kış ve uykusuz çocuklar 
Uzak bir mandolin kulaklarında kalan

Olmak Ya Da Vurmak Öldürmek

Bir suç oluyorum ben de külümü karıştırınca 
Kimleri, kimleri, kimleri vursam 
Önce kendimden mi başlasam şakalaşmaya 
Önce kendimden mi başlasam 

Ben istesem Horoz gibi öterim 

Alıngan ve içli çocuk olduğum için 
Rahatlarım Bankanın camını kırsam 
Sularım sonra atımı bir derede 
Ne zaman ne zaman kırlara kaçsam 

Ben istesem Kilidimi kırarım 

Kumral bir Yaz peşimdedir, dolaşırım ben 
Altı yaşında tütüne gittim, oğlak güttüm, çırak 
Neler de çıkıyor eşelenince 
İnsan büyüyor adam vurarak 

Ben istesem Pusu bile kurarım 

Duygulu ve sivri bir öğrenci oldum 
Ateş okudum kitap yakarak 
Artı-değer kavramını ve günlerce Matematik 
Bıçaklar edindim Bursa'ya giderek 

Benim şimşir Kazıklarım vardır 

Ne zaman seni vursalar öcünü komam 
İpekli dokunur gibi işliyor zaman 
Öfke çiçeğim, av borum, işlek çıngırak 
Bütün gün kan içinde yoğruluyorum 

Yorulmam dersem Yalan olacak 

Bir suç oluyorum ben de külümü karıştırınca 
Kimleri, kimleri, kimleri vursam 
Önce senden mi başlasam şakalaşmaya 
Önce senden mi başlasam 

Günlerden Eylül, Aylardan Ergin Günçe

Günlük şarabımız var maşrapa içinde

Külde pişmiş patatesler ve eşsiz pilavzerde

Din kitaplarımız, putlarımız, telvelerimiz

Yeleği de köstekli bir amca kahvesinde

Suratı çilli günler, gölgesi uzun günler

İşte bir bağ bozumu, işte bir çıngıl üzüm

Gökyüzüne yaslanıp saatimi kuruyorum

Kimsecikler duymasın bir Tanrı olduğumu

İstersen bu Duayı bir Çınara söylerim

Ben kendi başımdaki en önemli şapkayım

Islıkla her türlü marşı çalan bir Arap

Bazan bizim orada bir yokuştan iniyor

İşte durumlar böyle ey Kandil Simitleri

Bir değirmen bu günler kalbimi öğütürüm

Serentiler kurarım ömrümü kuruturum

Haritamda denizlerin yerleri değişiktir

Günlük peynirinizi bize veriyor

Kızarmış bayat ekmek, suda kaynamış pirinç

Sen ne dersen de yeleği köstekli Kahve

Durup dururken Tanrımı seviyorum

Günlerden Eylül aylardan Uzun Eşek

Bir Tabanca çıkarıp kendimi vuruyorum.

Türkiye Kadar Bir Çiçek

Soğuk suda çarpa çarpa yıkadım

Yüzümün niyeti bir aşk şiiri

Ayçiçeği

Gümüş çiçeği, Kavun Karpuz Mevsimi

Çiğdem: yağmur sonu çiçeği

İlk cemreden sonra bulduğumuz çiçekler

Gül güldür, Gül de güldür

Ben bu kadar anlarım bu işten

Ekinler sarardı biçtik güz geldi

Eskiden sevdiğim kızlar çiçeği

Öpemedik birbirimizi işte bunun çiçeği

Tay gibi dururdu tay gibi bir kız çiçeği

               Benim poliste kaydım varmış, hohho

               Poliste kaydı olmanın çiçeği

Bir dâvet olan çiçek

Süslerler eteklerini kikirdeyerek

Kaymakam evlerinde yastık çiçeği

Diz çiçeği. Türkçenin en ayıp kelimeleri

Dul, Baldız, Bizim Güveyi

Bacanak çiçeği, ayıp çiçekler

Yüzünün ve taranmanın çiçekleri

Entarin düzelirken açan çiçek

Bir dâvettir çiçek ve çok kere gidilemez

İnsanın dairede işi vardır çünkü

               Amerikan polisinde bile fotoğrafım var, hah

               Hangi hırsızın polisi, hani ev sahibi

İyisin sevgilim, aceleci ve sabırlı

Belki de barışa bir savaşla varılır

Çünkü işleten sevgiyi

Öfkenin kurucu meclisidir

Tarihi hızlandırmanın çiçeği

Senin saçlarında bir Macar kırmızı var

El yazması Kur'anlar

ve Benim yanaklardaki Çerkeslik

Daha bir sürü çiçekler

               Senin de bir kaydın bulunmalı loy

               İyisin, demek ki iyisin, sabırlı ve aceleci

Kadınlar Mevlûdu, şerbet çiçeği

Geldibirakkuşkanadıylarevân ve benim uykum

Ki güzel çiçektir her zaman

Hâfız kadınların fingirdekleri

Tüccar, telsizciler, terlikçiler

Aklımda bir kasabanın çiçeğini tamamlar

Hamamı hergün turşu kokar

Demek, düğünlerde böyle oynarlar

Gözleri duvarlara, tavana bakar

Köylerin solgun aşk çiçeği

Düğün ne kadar uzundur, Sağdıç çiçekleri

Güveyi pencereden bir silâh atar

Kızevi utanarak tarar sakalını

Göğe bir duman çiçeği salınır

               Kaydımız olsa da olmasa da sevgilim, ohho

               Kaç kere yıkadık birbirimizi

Ayçiçeği

İş becermişlerin yüzündeki çiçek

Kurtuluş Savaşının kaşındaki çiçek

Asyada kabaran ekmek çiçeği

Beş bin yaşından bir komutan

Sen bu kadar yüreklisin

İnce çekingenlik çiçeği

Ha dediklerinde dağda olursun

Ha diyeceklerin ağzındaki çiçek

Umudun çiçeği

Türkiye kadar bir çiçek

               Yüzünün niyeti bir aşk çiçeği

               Bir kalkışma yüreğindeki çiçek

Gencölmek

Ay mıdır kar mıdır pencerede

Boğulmuş çocukları martılara taşıyan

Kara köpek karşı kıyıda uluyor

Bence o çocuk öyle gülmemeli

Atları çayıra saldım diş kamaştıran erik ağaçları altına

Nisan toprağı kalbimde ağarıyor

Bence o çocuk öyle gülmemeli

Şimdi bir kadın çay demlese

Bahçemdeki korkuluk nar ağacıdır

Erken ölmüş, iyi giydirilmiş

Sular soğuyor ovada duran ince gölgesinde

Büyük ateşler, kuytu köyler gibi

Alınlarına vişne çiçekleri yağan

O kızlar, delikanlılar ve lohusalar

Oyulmuş bir bebektirler ıhlamurdan

Kestane mangalları, masallar, talikalar

Ölüm alışsın artık bize

Bir dans gibi bahçemize gelsin

Gelsin otursun ılık minderimize

Ben o çocuk öyle gülmemeli

Ay kar gibidir pencerede