|
Gonca Özmen (1982)
1982’de Burdur’un Tefenni ilçesinde doğdu.Burdur Anadolu Lisesi’nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğrenim gördü ve aynı bölümde yüksek lisans yaptı. Kuytumda Hera yayınlarından çıkan ilk şiir kitabı. Şiirleri ve denemeleri Kitap-lık, Varlık, Adam Sanat, Yasak Meyve, Dize, Le Poete Travaille (Şair Çalışıyor), Akatalpa, Edebiyat ve Eleştiri, Kül, Yom Sanat, Uç, E, Düşlem, Bahçe gibi dergilerde yayımlandı, yayımlanıyor. Şiirleri İngilizce, Almanca, Fransızca, İspanyolca ve Farsçaya çevrilmiştir. Şiirin yanı sıra şiir çevirileri üzerine de çalışmalar yapmaktadır. Şimdilerde Tozan Alkan editörlüğünde yayımlanmaya başlanan Ç.N. isimli çeviri edebiyatı dergisinin yazı kurulunda yer alıyor.
Sonbahar Düşleri I
Çamurdan oyuncaklarda dağıldı çocukluğum
Kimse
işitmedi çan çiçeğini Yaban bir kederde kaldı akşamın eğrisi
Beyazımda hırçın bir tarih bu yüzden
Kuytumda
Yüzüne
bıraktığım orman yitirdi yankısını
Sözcükler dalgın ve upuzun üzüntü
Dal
üstü bir konmak bizimkisi
Boşluğunda dolaşıyor paslı bir hançer
Çünkü Annem
Çünkü annem bir yorgun zorunluluk Yüzünde içi çiçekli eski kutu duruşu Neydi unuttuğu mutfağa girip çıkarken? Dalgınca boyayıp duruyordu kirli göğü
-Annem yelkovanın bıkkın dönüşü
Tek katlı evlerde mutluluklar aradı. Yok. Çok çocuklu evlerde cıvıltılar istedi. Yok. Çukur yerlerinde geçmişin titreyişi Toz suretinde yapışmış anılar duvara
- Annem bir tekerlemeydi odalarda
Geçkin yazlarla soldu ahşap düşleri Eski bir telaşın dinmez sancısında Ağlardı annem gülmek gibi dururken Küçülür incelirdi aya baktıkça
-Annem balkıyan bir göl gülümsemesi
Bir kuşun uçuverişi gibi kolay ölümler çağı Rahat yataklarda dikeni batar gecenin Örterken annem yıllanmış perdesini Babam bir ünlemdi akşamla uzayan
-Annem ki deltaların yazılmamış tarihi
(Dize, 100)
|