Metin Demirtaş (1938)

Yak Bir Cigara

Yürüsek bulur muyuz o havaları

Alkol almış,az üzgün

Bir sevdanın ilk günlerinde

Ürkütülmüş yalnızlığıyla güvercinlerin

Dağılan bir akşamın serinliğine

Kararsız nereye dursa şimdi

Hüzne eğik dallar

Mutluluktur ya bilinmez şimdi

Öğretir sonra gelen acılar

Ne zaman geçsek o köprülerden

Bir ufak rakı dönüşü köprülerden

Abanmış korkuluklara

Mırıldanırken o şiiri

"Sous le Pont Mirabeau coule le Seine"

Dalıp gitmiş akan sularla sevdalara

Hey Apollinaire

Yak bir cigara

(Görüşme Yeri’nden)

Kız ve Kiraz

Kiraz ağacındaki kız

Seker daldan dala

Kiraz devşirir

Dere boyunda ince ılgın

Salınır sağa sola

Savrulur etekleri

Sallanır iki yana

Kiraz moru memeleri

Açılır kapanır

Öpülse eriyip ağızda kalır

Kiraz çürüğü dudakları

Bir şarkıdır söylediği

Mavi bir sevda şarkısı

Hayır mavi değil

Ela bir şarkıdır söylediği

Kız basar

Dal ırgalanır

Yel eser kirazlar.

Yelde kız ve kiraz kokusu

Kız değil bre bu

Yürek üzgüsü

Mirebeau Köprüsünden Geçerken

Mirebeau Köprüsünden geçtim

Anarak Apollinaire'i

Yukarıda kirli bir gökyüzü

Aşağıda algın, alımlı Seine akıyordu

Bir dal kasımpatı bıraktım

Paul Celan'ın kendini attığı yere

Kınayamadım

Neye yarar kınasam da

Kaç şair gidip durdu

O uçurumun kıyısında

Bir acı aşılamamıştır

Bir sorun çıkmazda

Ve bir hasret

Kanatır ince bir yüreği

Yalanla da yaşanılmaz bu dünyada

Sarışın bir imge

Aralar anıları

Solgun bir anne yüzü

Erir mum gibi

Faşizmin zindanlarında

"Akçakavak yaprağında ak-pak bakarsın karanlığa

Ak düşmemişti hiç annemin saçlarına"

Acı dinmez

Hasret eksilmez

Susar da türkülü bir yürek

Seine'in serin sularında

Paris bunu bilmez.

Can Yücel’e Güzelleme

Şiirimizin Donkişot’u

Şiir yazanı

Hoca Nasrettin’in

Şarap içeni!

Elinde şiir mızrağı

Bir sağa

bir sola

yine sağa!

Dalıyor bir hışım gibi

Haramilerin haramına…

Sözcükleri dikenli

Okları zehirli!

Karışımı:

Biraz Nazım kırmızısı ile

Orhan Veli mavisi…

Şiir atının üstünde

Dövüşüyor

               döne

         döne

Ödüm kopuyor

  başına bir iş gelecek diye.

Ama               kalkmaz

           düşmez

Yedi canlı

bir Can’dır o!

Düşse de

bindim

-İndim        Mirim! der

Tez doğrudur.

Bazen de sırtında torbası

Şangur şungur şişeleriyle

Yara bere içinde

Çıkar gelir bir yerlerden

Ana avrat

zilzurna

        dümdüz!

Gayri seyreyle cümbüşü…

Bir şenlik

bir gümbürtü

                 bir kıyamet!

Yahu n’oluyor!

Can Yücel şiirleriyle

Seferden dönüyor…

(İnsan,5)