|
Mustafa Muharrem(1968)
1968 İstanbul doğumlu. İlk ve ortaöğrenimini Bursa’da tamamladı.Gazi Ü. Türk D .ve Edb. bölümünü bitirdi. Haftalık Ülke Dergisinde siyasal yazılar ile göründü (1996-97).Şiirlerini ve şiire yönelik görüşlerini Hece ve İpek Dili’nde okura sundu. Yayımlanmış Eserleri: İsa’dan Önce Gül(Şiir/Hece Yayınları Mart 1999), Öç Terimleri (Şiir/Sır Yayıncılık Mayıs 2002) ve Şiirin Fiilleri Hakkında(Deneme/Sır Yayıncılık 2002) . Halen Bursa’da yaşıyor.
Garez
kuşlar gitti yağmursa duruş alametleriyle dişi bir org tıyneti edindi şehir ve hiçbir kuşku bilmez öpüşmek nedir nasıl bir dudaksızlık şavkı bu sözcüklerin zangocu incir için yedek peri ıskartaya çıkmış bir ısırık elma için hançer bahaneleri pazenin ve tülbendin
kuşlar gitti ödlek vaadler vadisinde bisiklete biniyor ümmi gece bir babanın alnı kırış kırış bir anne saçların ilmine yuvalanarak sunuyor sur ihtimalleri heybesini geyiklere bir kızdaki kar iniyor meleksiz sönüyor bir çıra künyelerin fesadına kanarak
kuşlar gitti her ağaç uzak gündüzler iblisini anarak esnemesinden müzevir mevsimler silkeleyen bir kadın sayılır kuşlar gitti artık alnımız yetim şarkılara pusat kalır bir us kıpkızıl kapanarak üzümler öder mahşerler alır
kuşlar gitti delinmeden saf ağrılar sepeti seher tekme gibi vurmalı yabanlığı çisentiye çarşıları yakmalı elimizin batık kalyonlara kardeş menekşe vezniyle bir manolya koparıp bir şairi öldürmeli gülsek bile perçemi softa ilgisizlikler sarışın Bizans dengeleri ve ayin ağustos mızmız yemin dilber
kuşlar gitti kaç deniz varsa çocuk başlarına dair hırçın menkıbe kaç kemanı yalamaktan oluyorsa gökteki pütürlerin oynadığı ganyan orda namlulara sevgilim aç kediler sürmeli
(Öç Terimleri’nden)
Eksi Süleyman
benim belkıs ben örümceğin kumla konuştuğu lisan ses heybesini şeylere boşaltıp yüzün uçabilecek yüksekliğini bağışlayan serçeye şarabın al kabilesi ve bir şan değmemiş dudağı ekmeğin seherin bu kaçıncı emri bu böğürtlenin bu kanın kekeme skeci
benim belkıs ben su sâzendesi nisan kim eye gibi sürter içini kesemedikçe geceye kim iliğinde müzevir bir gök için tasvir akrepleri için kelime için söz için yakamozu güvey veren bilmeceye
benim belkıs ben geyik endişesi ben av unutuşun bastonu ökçeleri rüzgârdan yontulan sav
benim belkıs ben kendimi yağmura “çöl intihar etmez” hükmüne delil diye asan kapındayız ben ve mağara yani kuşlar işaretin tekerlekleri yani kavlimizin zenaati mutlak bora
sen beni kılıcı kör beyazlık san benim belkıs ben olmayan süleyman
(Öç Terimleri’nden)
|
Bir Önceki Sayfaya Geri Dön Ana Sayfaya Geri Dön