Nigar Okyay (1975)

Her Şey Birbirinin İçinden Geçiyor

Akşam olmuş

Taşların renginden belli

Suyun esnemesinden

Çocukların geri çekilmesinden

Göğe kuşlar üşüşüyor

Bazı kuşlar

Bazı ağaçları göğe ekiyor

Akşam kanatlı tohumluk

Gece kuşların gür ormanı

Batarken sökülen

Ağzını dikiyor

Güneş

Açlarını sürüklüyor peşinde

Pazar yerleri

Bir taş fener yanıp sönüyor

Sokağa

Kulaksız

Kül yerleri ağrıyor

Yangının

Karışıyor kadınların

Çorapları ve aşkları

“Her-şey birbirinin içinden geçiyor…”

(Wesvese, 9)