Orhan Tüleylioğlu (1965)

Merdiven Boşluğu

gözkapakları yarıya inmişti günün

denizin sayfalarından

kuşların sesi duyuluyordu

mor bir renk çarpıyordu kıyılara

çürürmüş bir sal bağlıydı

sanki dalgalara

bir aşkın merdiven boşluğuna itilmiştim

çalılıklara takılan sesimi topluyordum

sevginin limanlarında limanlarında

fırtına yüzümden düşen bin parça

yaslanmıştı bir yağmura

adresi değişmişti dostlukların

geri dönen bir mektuba

iliştirilmişti rüzgar

giysiler arasından

seçtiğim bahar bahar

gökyüzünde sevgilere

bulutlardan bir ayraç açar

(Edebiyat ve Eleştiri, Ekim 1997)