Sabahattin Umutlu (1967)

Amnezia*

                “aydınların  görevi

                  bir sınıf olarak intihar etmektir”

                                                        che            

I

sonyaprağı da düştü

bahçemdeki nar ağacının

rüzgarçanı sustu.

yıkıldı kumdan kuleler

kağıttan kayık battı.

yarısı uçmuş çatının.

metruk kırlangıç yuvası

anahtar deliğinden

ufku sızdıran kapı da

kapattı kendini.

ıı

ne ilk ne sondur.

bizi terkeden devrim

telaşa mahal yokken

yine devretti devlet.

yine dilerim lal.

yine boynumda ekimoz.

tarih ki enkazı belleğin

ten münzevi

tin bimekan olmuştur.

gözleri gönlüne esir

ahraz bir çocuk şimdi şiir.

geçmiş. gitti geldi.

neyseki uzun sürerdi gelecek*

ııı

ankadan bozma kanatlarıyla

kaideler üstünde titreyen karakuğular

belki de bir deniz türüyüz oltalarda yaşayan.

kuyunun dibinde kendiipini arayanlar

sözün sözle boğulacağı bir vaktin

bekleyişi boşunadır

ey hafıza-i beşer

senin malulü olduğun nisyan

tarihin ardamarında gizlidir.

devlet içinizdedir.

çarmıh ve sehpa gizlice el değiştirir

ve koparılan her sayfanın yerine

siyah bir dipnot eklenir.

devrim içinizdedir.

 *amnezi:bellek yitimi

 *gelecek uzun sürer.luois althusser