Sefa Kaplan (1956)

1956'da Çorum'da doğdu. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü'nü bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümü'nü son sınıfta bıraktı. 1984 yılında öğretmenlikten ayrılarak gazeteciliğe başladı. İlk şiirlerini 1978 yılında Türk Edebiyatı dergisinde yayımladı. Beş yıl Londra'da yaşadıktan sonra Türkiye'ye döndü.

Eserleri: Sürgün Sevdaları (Şiir, 1984), İnsan Bir Yalnızlıktır (Şiir, 1990), Se­ferberlik Şiirleri (Şiir, 1994), Disconnectus Erectus-2+1 (Şiir, 1995) Yahya Ke­mal Seçkisi (Seçki, 1995), Tarih Tereddütten İbarettir (Gazeteci-yazar yazıla­rı, 1990), Kemal Derviş-Bir "Kurtarıcı" Öyküsü (Biyografi, 2001), Londra Şiirleri (Şiir,2001)

Gün Sürüyen

yâredir dil bilmez kande olsa yâredir

suskun ve ebedi gül-dert tükenmez çaredir

ruhaniyat ilminde tekmil taslar aşağı

yukarıda yer boşluk bulut pare paredir

ne gerek felâsife gönlü çulsuz sefile

dağlarda gün sürüyen korkudan avaredir

düşerse n’ola bir gam hâne-i bahtiyâre

kendinden mülke ricad mülhem bir seyyaredir

ko gitsin gönül ehli şerrinden şehre heman

sefa’mız olmasa da dert tükenmez çaredir

Cinnetten Cennete

cesetlerinden cinnetler devşirdiğim bu kent

-ben ölürüm ah gülüm- cennete döner bir gün

ömrümün hikâyesi buğulu bir intihar

bu titrek aydınlığım apansız söner bir gün

dünya değirmeninde kavrulmuş bir türküyüm

yarı açık perdeler yüzüme iner bir gün

canlı geldi bedenim cesur bir cinayete

tabutum toparlanır acılar diner bir gün

koy kıblene kalbini secde vur tabut üzre

ömrümüz musallada bu hüznü yener bir gün

zaten neyimiz kaldı bu yorgun bedenimiz

körpecik omuzlara usulca biner bir gün

babam kimin katili ben kimin maktulüyüm

şol böcek aşireti bekli de siner bir gün

eziyeti banadır gözü kanlı gecenin

ben ölürüm bu dünya cennete döner bir gün