Serkan Işın (1976)

Adorno

2

Burjuvazi hoşgörülüdür oysa:

İnsanları oldukları gibi sever, 

çünkü onların olabileceklerinden 

nefret etmektedir.

s.25

kenti düşünüyorum, bir kent benim imgelem

yalnızlığımı üzerime giydim, ısındım

                                                  korundum

tam ortaya mıhladım göğsümden (kendimi)

bekledim

gözlem #1

                               Dopplerle dolu şehir

                               Öyle bir kanun ki

                               Hızı önemesemeyen

                               Görece ya da katı

                               Gerçek: ses ve onun krallığı

3.

Onların (insanların haz ve eğlencelerine

Doğru atılmış en küçük adım, acılarının

Daha da şiddetlenmesine yol açacaktır.

s.26

hertürden yaralanma bir kabuk özlemiyle

doğruluyor bütçesini

kanın/gücün sıcaklığı, kabaran tene şekil

değiştirerek ve sonra donarak bağlı kalması

yaranın bir anıya bağlı coğrafyası…

ve en son hatırlanmaması gereken bir zamanda

uzviyette yerine oturan kocaman tarih:

tamamlanan tarih;çember

tutkuyla aşırılıkla sahiplenilen hastalık

taşınan ateşle yayılan, yayınlanan iç sorunlar

kalbin o somurulmayan yapısı

kalp şeklinden uzak

yüreğin

tüm bedene özgü başkaldırı ritmi:

yalnızlık bir din midir?

(bu son tümce için duruyoruz burada.)

Ehidna Üzerine Hastalıklı Şiir

II.

Nekahat: Hastalığa alışması tenin

Erimesi ve dikleşmesi, erirken

Ufuk çizgisinde umuda azgın bakış

Alyuvarların gölgesinde kuruyup duran

Geniz, damağa giren iğne ucu

Düşmenin ince aritmetiği, sözün

Yitmesi yavaşça kanayan yarada,

Sinirlere; açık sinirlere sokulan

Kancaları yaşamın.

Baygınlık: yığılıvermek, çölün bütçesine uygun

Susuz ve gömülen katı cisimle

Ölüme uzatılan gövde

-kırık ve eksik parmakları vardır ölümün-

azap, dişin kırılması dilin darbesiyle

konuşmak için istek,

kuruyan dudak, dökülen dudak

çölleşen beden, pusulası kahır olan

bu batak, güneşin altında muhtaç

düşmüş, zoraki ve yanlış.

III.

Dirim: Ölüm/dirim arası boşluk

Oksijen tüpüne tutsak yüzün uçkurları,

Belin iflası, erimek artık dikleşme olmadan

Kayıp gitmek yorgan yastık arasında

Sayıklamalar, bilincin ve usun

Sıfırlanması, algı eksikliği: şeyler

Dirimin yoksulluğu üzerine kurulan iskelet

Sanki hatırlatmak için kulluğunu

Nefse, bir ritüel kazınmış

Yüzün daire çölüne, kemikte

Başlayan parçalanma ve cüzzam.

Dirim=ölüm a’nı.

Hisle karılmış bedenin çürümesi

Göze inen ince perde - oynanan

IV.

“ilacın simyasında kumar oynayan tıp

ve hiçbir ilaç ehidna,

yüzünü bu kadar derin kazımamıştı

irisime”

İhtisas Meseli

4

Hepsi yalan dostum dedi, kekre tenli polis

İşkence yok bu odada, herhangi bir askı, elektrik,

Cop vesaire yok. Sadece düşlerin var, gündüz

dişlerin var, lavaboya düşen, damağın, kanın

yani seni sen yapan bu uzviyet! Al dilekçeni

kaçışta, Ethen benzeri bir yahudinin peşinde

ermenice konuşarak, bazen kürtçe böğürerek, bazen

arapça, bazen lenin, bazen mao, bazen Bill Gates,

bazen Montegü, bazen, makyavel, bazen meriç, bazen

fuantes, bazen kafka, bazen ikinciyeni, cansever,

berk, karasu, çokca kandilli, çokca ne'fi, çokça nebati,

hep aşk, hep kaçış, hep cerahat, hep şehir: günlüklerini

bağışlayacağız elbet, çünkü günlük varoluşun bir milim

ötesinde durandır!

Ben belki dedim. Atışıyorduk, onda cop, takarov, molotof,

ip ve gürz vardı, bende sülah, sapse, oprüş ve doruz. Ben

aynadan yansıyan ötekiydim, bu yüzden anlamıyordu, vuruyordu

boyuna selvilerin gölgeli ketenpeleleri bulaşan kırbaçla.

Acımıyor ki, acımıyor işte. Keşke acısa, acı ne demek?

Gülüyordum boyuna, orada okuyordum, 220 W yazıyordu

binlerce gerilim, uzviyetimi silebilir misiniz dostlar?

Beyazıt'ta şimdi güvercinler titreşiyor Roma altınları,

dost sohbetleri, marpuçlar, surdipleri, eroinler, kaybolmalar,

çıldırmalar, bağırmalar arasında. Mümtaz birden küllerinde,

Nuran birden konaklarından ipek ve satenle doğruluyor. Ah işte

bedenimde dolanıyor tüm kent, Huzur buluyorum, sizler, sizler

içimde helezonlar, sarp, derin oyuklar bıraktıkça. Tanzimatla,

uç beyleri ile, mühürle, teftiş ve mühimmatla dolu savaş

yıllarından birden doğruluyorlar, enseme basarak, kollarımı

kırarak, cenazelerini kendileri taşıyarak, çarmıhına

basıyorlar ülkemin.

Gitar birden durdu.

Eteğini topla, yüzgörümlüğünü kağıda bırakıyorum

oradan alırsın, çok değil sadece bir tutam kav,

bir cigara, biraz şarap, üç tane dua, ve bir de

seccade. Mezarın başında duracağım biraz,

sana bakmak istiyorum. UNutacağım elbet,

o ahiret bahçelerini, irin çukularını, rıdvan'ı,

melekleri, münkar ile nekir'i -nasıl korkmuşlardı

benden-, kemiklerini, sabit bakışını. bir tek bu

tesbih böceğini alıyorum, ona da kızmasın elbet.

biliyorum, merak etme, alçak sesle dua edeceğim artık

duyan yok nasıl olsa, biliyorum burada siz bekliyorsunuz,

gidecek yeriniz yok, mezarlık bekçileri de eşlik ediyor size.

(Gülerek) Onların melekeskileri olduğunu kime söylesem

gülerdi bana. Ne mi yıkıldı? Bilmiyorum anane, bilmiyorum.

Aklım almıyor. Aklım artık almıyor.

Gözlerimi kapat. Kemikli ellerinde, tüm edebiyat

tarihinin arsızlığı yatıyor. Efendim? En çabuk

dudak mı eriyor, sonra kulakların ve burnun düşüyor.

Hepsini görüyor musun? hissediyor musun? Korkmam

anane inan bana. Anlat, ne olur anlat. NE zaman gittiler,

ne zaman? Ne zaman öğrendin, ne zaman ağladın, ne zaman...

Kabrinde bu çığırtkanlar, bu kargalar, bu delik deşik,

bu kefen...Ölmek ne demek?

Umberto Eco Neden Öldü?

kendimi toplama kamplarından

dönüyorum sana

gizli özne nerede şimdi

sorusuna cevap arıyor kim

o

kim bu metin olması gereken

mutlu insanları metne sardıran

ıslak dinamo telleri elektirik

dokunuyor tekstil odalarında

işkence tene ne yakın

okur musun sevgilim beni de

metin olan huzurlu insanları

okuduğumuz dokuma tezgâhları

arasında ipekten sesinle

kim o kıyan gövdeni

kentini dağıtma toplama

kamplarında şimdi

gizli halı ilmekleri birkaç paket

sana saklıyorum ekmek üzerinde

dönüyorum

kemik oyan tenini metne

işliyorum kim seni okuyan

gizli özne nerede şimdi

d o kuma tezgahlarında

ıslak teller elektrik

işkence metin olacak mı

insanlar

kentine sığınma kamplarından

sarıyorum gövdene metni ten

ilmek ilmek çözülen nerede şimdi

sana paketleri içinde işkence

odalarında dönüyorum sana

sen ben ten kentin

toplama kamplarında

metin olan insanlar

elektrik işkence tezgah

gizli özne nerede şimdi

o kem okuyan sevgilim

sendin toplama kamplarında

metin olacağım odalar arayan

sevgilim

(Varlık, 1158)