Tekin Gönenç (1933)

Anne

kilit vurdum üstüne güneşlerin
ay tuttum alacakaranlığa
bilsen ne güzel seni bulmak
güzelliği incitmeden anne 

daha dün gibisin
ellerinlesin gözlerinlesin 

seni unutmaya bir adım kala
denizleri avuç avuç tüketmek 
daha kolay anne 

hep o ince uzun yağmurlarla iniyorsun bulutlarımdan
bütün yeşil çimenler sana uzanıyor
sana başlamak için bütün sabahlar 

unut artık ne varsa
nedenleri kuşkularda saklı 

söyle nasıl bırakırım ellerini
seni bulmak öylesine güzel ki
güzelliği incitmeden anne


 (Gönlü Güvercinli Kadın’dan)

Aşk Konuşur Bütün Dilleri

silme pus

ve buzul

besbelli üşüyorsun

hiç susmuyor

penguenleri

bakışlarının

ah bir dökülsen

çözülecek

sularımda düğümlerin

duyarsın

derinlerde biryerlerde

insanın insana bölünmesidir yalnızlık

in artık iklimlerime

aşksa o

hiç korkma

nasılsa konuşur

bütün dilleri