|
Tezer Cem (1970)
Niyet Neydi Akıbet
sana sunduğum bedenimin en alelade tepkisi ya kulum demez mi sana mefailünfailatünfailün müessesemizden ikram edilen bir yudum ağu ta ucundan bir hırpalanmayı da sevindirir sakıncasız dilbilim ile bilinen sakın basma kendini cahil ile ilinen sız bedenine har vuran bendini savuran sen, son vuran anıtının en cömert kaidesi failünfailatünfailün ya kulum sormaz mı sana veresiye alan ile patavatsız buyuran bir yarım ahu taa sessizliğinde bir geri tepmeyi de kıvrandırır akıbetsiz söz bilim ile söylenen akıbet yazma kendine akı gider renginin beter iş ile ilinen siz, tenine dar duran ceddini parçalayıp bölen en dillenmiş neslin dolaşımdaki faili sen
Kitap Kapı Aşılmaz
ağır gıcırtılı ve hızlı girilen bir maden hangarlarına doldurur seni öylesine bir düşüşle yok tozu bile sahiden bütünleşmeler rivayet eden minnetini bulamazsın denizi bölen ilkel bir beceri ile yaklaşır söz kuşkonmaz dalında ömür geçiren ayakları batar bir nazenin düşten öteye yakalanmaya ordularımla kan revan içimdeki düşmanı döken eteklerimle taştan serzenişlere sağırdım kaybederken hiç ağlamadı benim çocuğum şiir kapısından geçerken tentürdiyot içerken sargı bezinden ateşe nefes nefes oksijen verirken buz dağının taa dibinden kum çıkarır gibi bir ne idüğü bilinmeze soktu gönlünü ben ağladım buna güldü gökkuşağı ağlarsam bir daha namerdim
|
Bir Önceki Sayfaya Geri Dön Ana Sayfaya Geri Dön