Yavuz Özdem (1956)

1956’da Elazığ’da doğdu. Yüksek Öğrenimini tamamladıktan sonra bir süre Türkçe ve Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği yaptı. Daha sonra özel eğitim kurumlarına geçti.

Şiirleri, ilkin Yaz-Ko Edebiyat ve Sanat Olayı; daha sonra ise, Varlık, Hürriyet Gösteri, E, Yasakmeyve, Kitap-lık  , Edebiyat Eleştiri, Öteki-siz, Mor Taka, Üç Nokta, İle, Sonsuzluk ve Bir Gün, Şiir-lik, Atika, Şiir Ülkesi, Şiir Oku, Islık, Yaratım,.. gibi  dergilerde yayımlandı. Ayrıca, Hürriyet Gösteri, Cumhuriyet Kitap, Varlık dergilerinde dile ve şiire ilişkin yazılar yazdı.

Türkiye Yazarlar Sendikası, PEN Yazarlar Derneği, Edebiyatçılar Derneği ve Besam

üyesidir.

Atika Şiir  Dergisi (1992) yönetiminde görev aldı. Digraf Yayıncılık(2005) kurucuları arasında yer aldı ve bu yayınevinin Şiirden dizisi editörlüğünü üstlendi. 

Yayımlanmış şiir kitapları: Göl (1991-Edebiyat Gazetesi Yayınları), Bir Yüzle Yürümemin Kitabı(1994-Atika), Adınız Kime(1997-Tümzamanlar), İstanbul Yolcusu Kalmasın (1999 - Yön Yayınları ) Yer Gece Dinlenir(Haziran 2005,Digraf yayıncılık, Şiirden dizisi)

Şiir ve Dil ( Ocak 2005, Digraf Yayıncılık, İnceleme- araştırma )

İstanbul Yolcusu Kalmasın

I

istanbul yolcusu kalmasın

Taranmış saçlar en taze renklerle

Genç olunmuş küsüp küsüp barışılmış

Aceleye getirilmiş bütün düşler

Sevinçler şaşkınlıklar hürlük hissi

Birden fazladır artık gece

Yıldızlar birden fazla

Taşır her şey birden fazlalığını

An içli dışlıdır ağaçlarla benzin istasyonlarıyla

Yeni bir şekli vardır üstelik

Ve tamamlayınca kendisini

İSTANBUL YOLCUSU KALMASIN

(İstanbul Yolcusu Kalmasın’dan)

Senden Sonra

Senden sonra şarkılar söylemişim

Daha da gündüze yaklaşıp

Genişlemesinden anlaşılmış zaten yüzümün

İki odanın birleştirilmesi gibi

Senden sonra şarkılar söylemişim

Acıkmışım senden sonra acıktığıma çok sevinip

Caddeler sabunla yıkanmış

Karikatür dergileri dağıtılmış bayilere

Durup dururken merak etmişim balatı feneri

Senden sonra yazmışım sarı kareli kağıtlara

MEMELERİN UFACIK DUDAKLARIN ETLİ

Epik bir yanı da var bu işin

Deli eden beni kösnül kösnücü

VE YAZMIŞIM SENDEN SONRA EN DİBE

BİTMEDİ KIMILDATIVERMEMİZ ŞARKILARI

(İstanbul Yolcusu Kalmasın’dan)

Aşk  Atları

Bir odanın kırkıncısında ayva sarı

çürük üzüm kokar naftalin geç kalmışlıklarda

bütün belkilerin geçit resmi

göze çarptığıdır kapalı kutuluğun çeyiz sandıklarında

Bir odanın kırkıncısında dördümüz

Kardeşliğin gemilerine binmiş

küçük vilayet pencerelerinden

şimdi sakal bıraktığıdır ahbaplığın

Kilitlendiğidir o odaların suya düşmüşlüğünde

bitirememişliğidir o suyu ineklerin

açtığıdır kavurma bıçağı saplı o gülün

bütün masallarında turuncu

Mevsimlerin zarfa girmişliğinde

aşk atlarına atladığımdır

(Göl’den)

Benim Yapamadığımı Yap

Benim yapamadığımı yap

karşılıksız sev akıp

götüren bir trenin

gizli kalabalığını

cesaret et uzaklara

kendi dağılışlarında

yürüyenlerin kasabalarına

tam orda kal öne çıksın

kuruyan ağzımda kadınlığın

kendini ve beni şehvetle sev

yalnızlarıyız çünkü biz arzular kentinin

Benim yapamadığımı yap

Satranç oyna doğuda ve kışın

sus çıksınlar içlerinde

donmuş ırmaklarla esrarlı

ön odalarından

yemin et masallarından

kendini ve beni yeminle sev

iki mümkünüz çünkü biz ısrar et

(İstanbul Yolcusu Kalmasın’dan)

Kim Ki Bilmeden

KİM Kİ BİLMEDEN BEKLER

Çamuru elmayı ve ölümü

Beklemek İŞTE O

Çamura söz

Elmaya bölünmüşlük

Temmuz kurusu ve beyaz

Ve at üstünde

Ölüme su

KİM Kİ BİLMEDEN BEKLER

Çamurla söyleşerek

Damı örtecek örter

Ve saklar onun altında

Kendini şenliklere

Ve yaşlanır sabrı

Ve sıkışır yüreği

İŞTE O

Her meselde uzayan

Anlatıcının dilindeki ölümü

Güğüm güğüm suyu

Temmuza uyup

KİM Kİ BİLMEDEN BEKLER

İŞTE O

(Yer Gece Dinlenir’den)